Laden...

Telefoonnummer 06 380 932 52

Telefoonnummer 06 380 932 52

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

Indy

Als Bambi haar eerste nestje wordt geboren, denk ik eerst dat het 4 katertjes zijn. Dan kijk ik de derde dag nog een keer onder het staartje en tot mijn verassing is er toch 1 poesje bij. Het nestje is duidelijk een golden nestje, maar ze zijn alle vier bijzonder zwart. Het golden verdringt het zwart naar de uiteinde van het haar, waardoor je vaak amper nog contrast over houdt van zwart. Juist het donkerste kitten is het meisje en ik weet dan ook gelijk dat ze gaat blijven, want het is voor mij hoe meer contrast, hoe mooier de golden kat het is.

Indy lijkt als je haar van bovenaf ziet een effen zwarte kitten. Aan de flanken zie je het blotched patroon, maar zwart met witte oester en kronkellijn. Behalve bij haar koppie zie je dan nog geen goldenkleur. Pas als ik na een week tegen de haren instrijk op haar rug, zie ik een millimeter golden kleur verschijnen. Tergend langzaam verschijnt het golden bij de aanzet van de staart en als ze parmantig schuddend met haar kontje voorbij komt lopen, lijkt haar vacht als lava wat afkoelt. Het lijkt een zwaar gevecht van golden versus black! Met 15 weken oud wint golden aan terrein. Toch is ze nog steeds de meest zwarte golden poes die ik gezien heb…..

Wat een voorrecht heb ik om dit zo in ontwikkeling elke dag te mogen aanschouwen, denk ik dan. Ze is ondeugend! Ze speelt mij tegen de grotere katten uit. Als die met haar stoeien, gaat ze erbarmelijk liggen krijsen. Natuurlijk staat het moedermens op om haar te “redden” uit de klauwen van die veel grotere katten. Als ik mopperend tegen de grote kat zegt, ze is nog klein hoor…..en haar losmaakt uit de klauwen, rent ze 2 tellen later op de grote kat af en bespringt hem! Tot groot vermaak van de andere kat ….

Ook het kattenluik naar de tuin nodigt uit mij te plagen. Ze neemt de hindernis door heel hard er aan te komen rennen en met een rotvaart door het kattenluik te gaan. Maar weer terug naar binnen? Dan gaat ze op de leuning van de tuinbank zielig miauwend door het raam naar binnen zitten kijken naar mij.

Daar trap ik heel lang in. Aagh ze kan wel naar buiten maar niet naar binnen, want het luikje is daar lager. Dus sta ik 100 x op om de keukendeur te openen voor mevrouwtje en blij komt ze naar binnen.

Hm….. toch merk ik dat ik haar naar buiten heb zien gaan en als ik met een speelstok met Gabbana speel, ze opeens als een duveltje uit een doosje meespeelt! Maar ze maakt me aan het twijfelen. Ik ben even weg en bij terugkomst ligt ze alleen zielig op het nachthok in de ren en komt overdreven blij naar binnen als ze me ziet. Daardoor denk ik dan weer dat het een lucky shot was dat ze zelf binnenkwam ….Ja ja, ik doe nog steeds de keukendeur voor haar open en kijk dan bedenkelijk naar die kitten met haar triomfantelijke grijns op het snoetje. Denkt ze nou, hihi heb ik moedermens weer lekker laten lopen voor niks, of kan ze echt niet zelf naar binnen? Mijn verstand zeg, kom op heey, ze is 15 weken . Natuurlijk kan ze terug door het luikje. Mijn gevoel zegt, maar ze zit zo zielig te miauwen en naar me te kijken als ze naar binnen wil……Ik neem maar het zekere voor het onzekere en als een malloot doe ik nog steeds de deur voor haar open.

Als ze zich tegen mij aan vleit en tevreden hard spinnend zich lekker op schoot tegen me aan nestelt weet ik dat ik waarschijnlijk nog de deur open doet als ze een grote volwassen poes is geworden. Je kan haar gewoon niets weigeren en ze

zorgt er voor dat we allemaal smelten voor haar.

Pittig klein ding met acteertalent dat een Oscar verdient!